หลังจากที่ผมลืมตาดูโลกได้เพียงห้าวัน แม่แท้ๆ ก็เลือกทอดทิ้งฉัน แต่ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าเธอคิดอะไรอยู่ เพราะสถานที่ที่เธอเลือกทิ้ง กลับเป็นหน้าคฤหาสน์ของตระกูลเบียงโก เมื่อบรรดาสาวสวยในตระกูลเดินมาเห็นเด็กทารกอย่างฉัน พวกเธอต่างขมวดคิ้ว ก่อนจะมีคนหนึ่งเอ่ยขึ้นว่า “รับเด็กคนนี้มาเลี้ยงดีไหม?” นับแต่นั้นเป็นต้นมาฉันก็มีพี่สาวถึง 109 คน ที่บ้าน ฉันคือเจ้าตัวแสบที่ได้รับการตามใจจากพี่สาวทุกคน เพื่อไม่ให้พวกเธอต้องเป็นห่วง ฉันจึงใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายและไม่สร้างปัญหามานานกว่าสิบปี กระทั่งวันหนึ่ง ฉันถูกกลั่นแกล้งในโรงเรียนมัธยม โจวานนี รอสซี ลูกชายมหาเศรษฐีประจำโรงเรียน พาผู้ติดตามมาล้อมผมไว้ในห้องน้ำ พวกมันสาดน้ำเย็นใส่ ฉีกเสื้อผ้าจนขาด แถมยังหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปฉันไว้เพื่อประจาน “มองอะไรนักห๊า? นายมันก็แค่เด็กบ้านจน ยังจะมาทำหยิ่งต่อหน้าพวกเราอีกเหรอ? ขยะอย่างนาย ต่อให้พยายามแค่ไหนก็ไม่มีวันสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้!” แต่ครั้งนี้พวกมันลงมือกับฉันหนักเกินไป ฉันจึงตะโกนสุดเสียง ก่อนจะกระชากตัวโจวานนีแล้วพุ่งกระโดดลงจากชั้นสามไปพร้อมกับเขา เมื่อฉันลืมตาขึ้นอีกครั้ง มาร์เชลลา เกรโก พยาบาลประจำโรงเรียน ก็กำลังต่อว่าฉันด้วยความโกรธ “โจวานนีก็แค่ซ้อมเธอนิดหน่อย ถึงกับคิดจะฆ่าเขาเลยเหรอ? เวลาโดนคนอื่นด่าหรือลงไม้ลงมือ เธอไม่คิดจะทบทวนตัวเองบ้างหรือไง? กลับคิดแก้แค้นเสียอีก!” “รีบเรียกผู้ปกครองของเธอมาที่นี่เดี๋ยวนี้! ถ้าวันนี้ไม่มีผู้ปกครองมา เธอก็ไม่ต้องคิดจะออกจากที่นี่!” ทันทีที่ได้ยินคำสั่งนั้น ขนทั้งตัวของฉันก็ลุกชัน ฉันจึงถามกลับด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง “คุณครูเกรโก แน่ใจนะครับ ว่าอยากพบผู้ปกครองของผมจริง ๆ?”
คุณแน่ใจหรือไม่ที่จะดำเนินการนี้?
กรุณากรอกชื่อใหม่ที่คุณต้องการใช้
กรุณากรอกรหัสผ่านปัจจุบันและรหัสผ่านใหม่
ดูซีรี่ส์ลื่นไหล ไม่มีโฆษณาคั่น