วันแรกของการทำงานเป็น รปภ. ในชุมชน กล้องวงจรปิดในห้องพักเวรก็ติดๆ ดับๆ เมื่อลาดตระเวนตอนดึกไปถึงตึก 3 ไฟเซ็นเซอร์เสียงก็ดับพรึบ ลิฟต์ก็หยุดที่ชั้น 18 ที่ไม่มีคนอยู่ เสียงลูกแก้วตอนเที่ยงคืนยังไม่ทันจางหาย เธอก็คลำเจอนิ้วมือเปื้อนเลือดในรอยแยกบนเพดาน ทุกเที่ยงคืน ประตูทางเข้าหลักจะเปิดออกเอง ในห้องเก็บของ ไดอารี่ของ รปภ. คนก่อนชุ่มโชกไปด้วยเลือด ตัวอักษรที่เขียนว่า “อย่ารับสายขอความช่วยเหลือจากห้อง 202” บิดเบี้ยว เสียงฝีเท้าลากเดินในโถงทางเดินใกล้เข้ามาทุกที
คุณแน่ใจหรือไม่ที่จะดำเนินการนี้?
กรุณากรอกชื่อใหม่ที่คุณต้องการใช้
กรุณากรอกรหัสผ่านปัจจุบันและรหัสผ่านใหม่
ดูซีรี่ส์ลื่นไหล ไม่มีโฆษณาคั่น