กรุณาช่วยคลิกโฆษณาสนับสนุนเพื่อรับชมนะคะ
ระบบจะปลดล็อกและเริ่มเล่นวิดีโอทันทีหลังกดโฆษณาด้านล่างนี้ค่ะ
ตอนที่ 26 / 30
คำสาป รปภ. กะดึก
วันแรกของการทำงานเป็น รปภ. ในชุมชน กล้องวงจรปิดในห้องพักเวรก็ติดๆ ดับๆ เมื่อลาดตระเวนตอนดึกไปถึงตึก 3 ไฟเซ็นเซอร์เสียงก็ดับพรึบ ลิฟต์ก็หยุดที่ชั้น 18 ที่ไม่มีคนอยู่ เสียงลูกแก้วตอนเที่ยงคืนยังไม่ทันจางหาย เธอก็คลำเจอนิ้วมือเปื้อนเลือดในรอยแยกบนเพดาน ทุกเที่ยงคืน ประตูทางเข้าหลักจะเปิดออกเอง ในห้องเก็บของ ไดอารี่ของ รปภ. คนก่อนชุ่มโชกไปด้วยเลือด ตัวอักษรที่เขียนว่า “อย่ารับสายขอความช่วยเหลือจากห้อง 202” บิดเบี้ยว เสียงฝีเท้าลากเดินในโถงทางเดินใกล้เข้ามาทุกที